Eurazjatycka wymiana towaru. Unia Eurazjatycka na rozdrożu » Kresy

Rozszerzenie kosztem gospodarki Główne cele, jakie Moskwa wyznacza EUG, wymuszają dążenie do jej powiększania. W związku z oddziaływaniem rosyjskiego kryzysu integracja gospodarcza na obszarze EUG uległa osłabieniu.

W roku mają obowiązywać wspólne regulacje dotyczące rynku lekarstw oraz urządzeń i techniki medycznej. W niektórych przypadkach EUG pozostawia suwerenność członków w dziedzinach do tej pory nieuregulowanych ze względu na ich wrażliwość ekonomiczną m.

Wbrew wcześniejszym zapowiedziom kwestie budzące najwięcej kontrowersji zostały odroczone, np. Etapowo ma być tworzony wspólny rynek transportowy kolejowy i samochodowy.

Objęcie tych sektorów ponownie przepisami przejściowymi świadczy o utrzymujących się różnicach interesów państw członkowskich i niechęci do integracji strategicznych, zwłaszcza dla Rosji, gałęzi gospodarki. Brak porozumienia w tych dziedzinach jest także efektem zbyt szybkiego tempa integracji narzucanego przez Moskwę, co było krytykowane przez pozostałych członków. W ramach EUG zostały utrzymane dotychczasowe zasady polityki taryfowej zgodne z warunkami akcesji Rosji do WTO, w tym podział dochodów z ceł importowych i koordynacja działań na rzecz wsparcia eksportu towarów członków EUG np.

EUG zachowuje także dotychczasowe prerogatywy członków w zakresie prowadzenia własnej polityki przemysłowej, jak również jej ochronę poprzez stosowanie różnego rodzaju subsydiów, które mają być uzgadniane z Komisją EUG.

Najgłębsza integracja została osiągnięta w sferze swobodnego dostępu obywateli państw EUG do rynku pracy.

Umowa rozszerzyła liczbę zawodów np. Podatek dochodowy będzie płacony od pierwszego dnia zatrudnienia w kraju pobytu dotychczas po dniach.

3 systemy handlowe Dzienna strategia handlowa PPT

Umowa gwarantuje także obywatelom krajów członkowskich równoprawny dostęp do usług podstawowej opieki medycznej. Natomiast w trakcie uzgodnień jest umowa o uznawaniu stażu pracy i nabywaniu uprawnień emerytalnych przez zatrudnionych w krajach członkowskich.

Mimo takiego postępu, ze względu na różnice potencjałów gospodarczych oraz odsunięcie w czasie utworzenia kluczowego dla partnerów wspólnego rynku ropy i gazu oraz rynku energii elektrycznej [2]korzyści gospodarcze wynikające bezpośrednio z integracji są niewielkie.

Co więcej, ze względu na różnicę potencjałów gospodarczych, charakter wymiany handlowej i wreszcie centralne położenie geograficzne Rosji w obszarze EUG, integracja wzmacnia w praktyce sieć dwustronnych stosunków gospodarczych państw członkowskich z Rosją [4]. Pomimo chęci zwiększania współpracy gospodarczej pomiędzy np. Białorusią i Kazachstanem jest to niemożliwe na szerszą skalę, ze względu np. Powstanie EUG utrwala dotychczasowy system zależności gospodarczych i jedynie nieznacznie otwiera możliwość integracji w nowych dziedzinach.

W przypadku Białorusi i Armenii mamy do czynienia z utrzymaniem dotychczasowego systemu dotowania gospodarek tych państw przez Rosję — głównie w postaci dostaw tańszych nośników energii, co w obecnych warunkach gospodarczych niskie ceny ropy i zmiany w opodatkowaniu sektora naftowego w Rosji [5] straciło na atrakcyjności, a także w postaci kredytów udzielanych przez Rosję i zdominowany przez nią Eurazjatycki Bank Rozwoju.

Przyznanie przez Rosję preferencyjnych warunków współpracy Białorusi [6]Armenii i Kirgistanowi ale na poziomie dwustronnej współpracy gospodarczej z Rosją było ceną, jaką Kreml zgodził się zapłacić za wciągnięcie tych państw do procesu integracyjnego. W przypadku Kazachstanu uczestnictwo w Unii Eurazjatyckiej wpływa na wzrost konkurencji ze strony silniejszych firm rosyjskich na rynku kazaskim i prowadzi do obniżenia atrakcyjności kazaskiego sektora naftowego dla inwestorów zagranicznych.

Z kolei Manekiny bitquoins względu na nierozwiniętą i zacofaną technologicznie bazę produkcyjną w państwach EUG, utworzenie wspólnego rynku de facto ułatwia towarom pochodzącym z Rosji która ma najsilniej rozwinięty przemysł dostęp do rynków państw członkowskich, a nie na odwrót tendencja ta jest obecnie Eurazjatycka wymiana towaru przez deprecjację rosyjskiej waluty.

Dodatkowo, większe możliwości kapitałowe firm rosyjskich rodzą obawy o możliwość wykupu przez nie najatrakcyjniejszych przedsiębiorstw w mniejszych i słabszych gospodarczo krajach członkowskich.

Całość w PDF

Uczestnictwo w EUG, która jest zdominowana przez zacofaną gospodarkę rosyjską, nie generuje impulsów modernizacyjnych, nie sprzyja dywersyfikacji rynków zbytu i prowadzi do konserwowania obecnych, niekonkurencyjnych mechanizmów gospodarczych.

W efekcie EUG wzmacnia wzajemne zależności, co konserwuje trend przenoszenia się problemów gospodarczych najsilniejszego członka EUG — Rosji na pozostałe państwa członkowskie np.

Wymiar prawno-instytucjonalny EUG — skuteczna dysfunkcjonalność Powstanie EUG formalnie kończy proces kształtowania instytucjonalnych podstaw rozpoczętego powołaniem w roku Unii Celnej UC procesu integracji.

Nowa organizacja nie jest oparta na nowych podstawach prawnych, ale na dotychczasowym, rozwiniętym, uporządkowanym i uszczegółowionym dorobku prawnym, zebranym w umowie o EUG [7].

Funkcjonowanie EUG opiera się na już działających instytucjach, które zostają doposażone w dodatkowe pełnomocnictwa. Nową jakością jest natomiast uzyskanie podmiotowości prawnej przez samą EUG. Najważniejszym organem EUG pozostaje Najwyższa Eurazjatycka Rada Gospodarcza na szczeblu prezydentówktóra decyduje na zasadach konsensusu o strategicznych kierunkach współpracy oraz nowo powstała Eurazjatycka Rada Międzyrządowa na szczeblu premierówktórej zadaniem jest nadzór nad realizacją postanowień umowy i decyzji podjętych przez prezydentów.

Opcje handlowe i polaczenia Jak zaprojektowac systemy handlowe o wysokiej czestotliwosci i ich architekture

Stałym organem wykonawczym jest Eurazjatycka Komisja Gospodarcza z siedzibą w Moskwie. Komisja składa się z Rady organ polityczny o roli nadzorczej tworzony przez czterech wicepremierów i Kolegium organ wykonawczy.

Każda decyzja kolegium przyjmowana kwalifikowaną większością głosów może zostać zablokowana przez państwo członkowskie i stać się przedmiotem debaty na szczeblu premierów lub prezydentów por.

Kryptografia dziennych wskaznikow handlowych Strategia handlu skali

Decyzje Najwyższej Eurazjatyckiej Rady Gospodarczej mają pierwszeństwo nad decyzjami Eurazjatyckiej Rady Międzyrządowej, a decyzje obu tych instytucji są ważniejsze od decyzji Komisji. Dodatkowo nie można zapominać o napiętych białorusko-rosyjskich relacjachktóre także mają negatywny wpływ na zasadę swobodnego przepływu towarów. Wyjść na zewnątrz Jednocześnie jednak Rosja wysyła sygnały do nowych potencjalnych partnerów Eurazjatyckiej Unii Gospodarczej.

Zwrot uszkodzonego towaru, jak postąpić jako sprzedawca (rady prawnika)

Premier Dimitrij Miedwiediew podczas swojej wizyty w Azji Środkowej zachęcał inne państwa do integracji ze wspólnotą, która może dać im nowe możliwości rozwoju. Warto zresztą podkreślić, że w rocznicowym szczycie porozumienia wzięli udział także prezydenci Mołdawii i Tadżykistanu, a więc państw mających status obserwatorów.

Całość w PDF Przebieg procesu integracyjnego oraz agresywna polityka Rosji w ostatnim roku pokazują jednak, że EUG staje się przede wszystkim projektem politycznym, a jej aspekty gospodarcze ulegają dewaluacji. Wpłynęło to na zmianę postrzegania EUG przez Kazachstan i Białoruś, które początkowo traktowały integrację jako szansę na realny rozwój współpracy gospodarczej.

Podczas samego szczytu w Nursułtanie chwalono się rozwojem współpracy Unii z innymi podmiotami. W ostatnich latach udało się bowiem podpisać memorandum o wspólnej kooperacji z Grecją, Koreą Południową, Mongolią, Singapurem, Kambodżą, Chile, Peru, Jordanią, Marokiem, Kubą czy Ekwadorem, a także z azjatyckimi oraz południowoamerykańskimi organizacjami o charakterze międzynarodowym.

Tylko w ubiegłym roku wzajemna wymiana handlowa obu podmiotów zwiększyła się o 20 proc, przy czym eksport z Eurazji do Europy wzrósł o blisko 28 proc.

Eurazjatycka Unia Gospodarcza – więcej polityki, mniej gospodarki

Najbardziej oryginalny pomysł na ekspansję EAEU przedstawił premier Armenii, która przejęła prezydencję w tej organizacji. Nikol Paszinian zaproponował utworzenie strefy wspólnego handlu z Singapurem, do którego uda się on już w lipcu, gdyż to azjatyckie państwo stale poprawia swoją pozycję wśród najbardziej konkurencyjnych gospodarek świata.

Właśnie z tego powodu Unia próbuje rozszerzać współpracę nie tylko z Chińczykami, lecz z całą Szanghajską Organizacją Współpracy będącą głównie forum konsultacji Eurazjatycka wymiana towaru.

W maju ubiegłego roku EAEU podpisało zresztą umowę o wolnym handlu z Chinami, która miała zasygnalizować gotowość kooperacji Unii i Szlaku. Niska innowacyjność Wewnętrzne problemy państw tworzących Unię są wśród nich uznawane za największą barierę, która nie pozwala na dynamiczny rozwój porozumienia.

Tak naprawdę najważniejsze decyzje w jej ramach są bowiem podejmowane przez autokratyczne reżimy, kierowane na ogół przez przywódców mających poważny przerost ambicji. Najbardziej demokratyczne państwa EAEU, za jakie można uznać Armenię i Kirgistan, potrzebują z kolei poważnego impulsu do dalszego rozwoju, ponieważ jak na razie faktycznie stoją w miejscu.

Właśnie z tego powodu Unia jest coraz mniej atrakcyjna dla Mołdawii czy państw Azji Środkowej, zaś coraz częściej z jej krytyką można spotkać się na Białorusi i w Kazachstanie.

Sama Rosja zdaje się natomiast traktować porozumienie jako narzędzie służące do przełamywania swojej izolacji, stąd poprzez Białoruś czy Kazachstan omija ona sankcje nałożone przez Zachód. W zamyśle Moskwy EUG ma spełniać trzy główne funkcje. Po pierwsze, była ona pomyślana jako mechanizm wzmacniający rosyjskie wpływy w regionie.

Po drugie, ma stanowić barierę dla integracji państw z tego obszaru z Zachodem, a w Azji Centralnej zapobiec także rosnącym wpływom Chin.

Eurazjatycka Unia Gospodarcza: czas kryzysu

Po trzecie, EUG jako wyraz prymatu Rosji na obszarze poradzieckim ma również funkcję legitymizowania kremlowskich elit wobec społeczeństwa rosyjskiego. Eurazjatycka Unia Gospodarcza, w której decydujący głos należy do Kremla, pozostaje dla Rosji istotnym narzędziem wpływu politycznego na pozostałe państwa członkowskie.

Pod pozorem integracji równoprawnych państw w ramach organizacji międzynarodowej kryje się bowiem projekt dominacji Moskwy na obszarze poradzieckim. Formalnie powołane instytucje w ramach EUG pełnią fasadową rolę i mają ograniczony wpływ na procesy gospodarcze i polityczne. Stanowią one dla Rosji kolejne forum, na którym Kreml może wykorzystywać gospodarczą i militarną przewagę do wywierania presji na przywódców poszczególnych krajów.

Kluczowe w procesie decyzyjnym są interesy Kremla, a Moskwie udaje się wikłać państwa członkowskie w ściślejszą współpracę w wymiarze politycznym, który formalnie jest drugorzędny wobec aspektu ekonomicznego [1].

Najczęstszym sposobem ucieczki od rosyjskiej dominacji staje się dla pozostałych państw członkowskich EUG pozorowanie integracji i opóźnianie wykonywania decyzji organów Unii. Projekt EUG był rozwijany równolegle z intensyfikacją programów europejskich na obszarze poradzieckim [2]. Stanowi zatem także odpowiedź na strukturalną siłę Unii Europejskiej, która przejawia się w zdolności do redefiniowania ram stosunków międzynarodowych, systemów politycznych i ekonomicznych sąsiednich państw.

Litewska wymiana pracy Pozyczka Bobs.

Dla Rosji EUG to instrument rozgrywki geopolitycznej, mający zapobiec integracji ze strukturami zachodnimi państw wchodzących niegdyś w skład ZSRR poza państwami bałtyckimi. Kreml naciska przede wszystkim na instytucjonalizację stosunków pomiędzy EUG a Unią Europejską, starając się skłonić UE do stworzenia stałych mechanizmów dialogu z EUG w sprawach gospodarczych i politycznych.

Rosja postulowała uznanie przez Zachód EUG za partnera do rozmów na temat zakończenia konfliktu na Ukrainie, a także naciska podczas rozmów z Brukselą na nawiązanie oficjalnych stosunków między zdominowaną przez Moskwę EUG a UE. Formalne mechanizmy współpracy mają stanowić z jednej strony narzędzie nacisku na członków EUG pokazujące, że Rosja ma decydujący głos w kluczowych kwestiach dotyczących relacji międzynarodowych w regionie, a z drugiej strony mają być jeszcze jednym polem negocjacji i instrumentem oddziaływania na kraje Zachodu.

Cenisz naszą pracę?

Rosja propaguje EUG jako sojusz zdolny rywalizować z UE w wymiarze ekonomicznym, a jednocześnie odmienny aksjologicznie od struktur zachodnich poprzez odrębność od zasad demokracji liberalnej i zakorzenienie w wartościach konserwatywnych. Moskwa podkreśla swoistość modelu społeczno-politycznego państw poradzieckich, która ma skutkować niezdolnością tych krajów do integracji z Zachodem.

Eurazjatycka wymiana towaru się w tym celu narracją o odmienności cywilizacyjnej tzw. Russkij Mir [4]. Narracja ta ma dla Kremla także istotne znaczenie wewnętrzne. Mobilizuje zasoby symboliczne i pozwala utwierdzać własne społeczeństwo w przekonaniu, że rosyjska polityka zagraniczna odnosi sukcesy [6]. Ponieważ w postrzeganiu rosyjskich elit stabilność systemu władzy w Rosji jest ściśle powiązana ze stabilnością pozostałych poradzieckich reżimów, EUG jako projekt utrwalający zależności elit tych państw od Moskwy ma z jednej strony zapewnić zabezpieczenie przed tzw.

Rozszerzenie kosztem gospodarki Główne cele, jakie Moskwa wyznacza EUG, wymuszają dążenie do jej powiększania. Kreml konsekwentnie stara się przyłączać do Unii kolejne kraje, niezależnie od ich kondycji gospodarczej i umiarkowanego sprzeciwu pozostałych członków EUG.

W styczniu roku do Unii dołączyła Armenia, w maju roku przyłączono Kirgistan, a najprawdopodobniej w roku dojdzie do akcesji Tadżykistanu. Rozszerzanie EUG z jednej strony uwiarygodnia tę inicjatywę i oznacza utrwalenie rosyjskiej dominacji nad coraz większą częścią obszaru poradzieckiego, z drugiej obniża efektywność gospodarczą samej Unii. Kreml, forsując rozszerzenie EUG, umiejętnie wykorzystuje uzależnienie pozostałych członków Unii od Rosji.

Tak naprawdę wydaje się jednak, że państwa tworzące ten projekt nie mają na niego dalszego pomysłu, zaś niemal każde z nich wciąż stosuje protekcjonizm gospodarczy. Dokładnie 29 maja roku powołano do życia Eurazjatycką Unię Gospodarczą EAEUprzy czym jej idea narodziła się blisko dwadzieścia lat wcześniej, a jej twórcą był ówczesny kazachstański prezydent Nursułtan Nazarbajew.

Moskwa skutecznie przymusiła prezydenta Armenii Serża Sargsiana do rezygnacji z integracji europejskiej i przystąpienia do EUG, prawdopodobnie wykorzystując jako instrument nacisku pozycję gwaranta bezpieczeństwa Armenii w obliczu tlącego się od lat konfliktu tego kraju z Azerbejdżanem o Górski Karabach.

Białoruś i Kazachstan były początkowo niechętne obniżaniu efektywności ekonomicznej EUG przez rozszerzenie o Armenię i Kirgistan. Kazachstan obawiał się ponadto, że w wyniku rozszerzenia dojdzie do: wzmocnienia roli Kirgistanu jako reeksportera towarów z Chin, wzmożonego napływu migrantów zarobkowych oraz tańszych produktów z Kirgistanu.

Dotychczasowi członkowie EUG nie byli jednak w stanie zablokować niewygodnego dla nich rozszerzenia. O politycznej sile Kremla świadczy także zdolność do wprowadzenia do agendy EUG tematu członkostwa Tadżykistanu, a w odległej perspektywie także Azerbejdżanu. Obawa przed retorsjami ze strony Moskwy sprawia, że dla nowych członków Unii integracja stanowi przede wszystkim polityczną konieczność.